اگر كسى از بيرون كره زمين ناظر چگونگى حركت آن به دور خود و افتادن سايه مخروطى شكل زمين بر روى خودش بوده باشد با توجه به اينكه كره زمين با سرعت سرسامآورى ( در حدود 30 كيلومتر در دقيقه ) به دور خود مىگردد چنين احساس مىكند كه گويا هيولاى سياه مخروطى شكل با سرعت زياد در روى اين كره به دنبال روشنايى روز در حركت است ، ولى اين موضوع در مورد روشنايى روز صادق نيست ، زيرا روشنايى آفتاب در نيمى از كره زمين و در تمام فضاى اطراف پخش است ، و شكلى به خود نمىگيرد ، تنها تاريكى شب است كه به صورت سايه مخروطى شكل همانند يك شبح اسرارآميز غولپيكر روى زمين مىدود . باز اضافه مىكند « او است كه خورشيد و ماه و ستارگان را آفريده است ، در حالى كه همه سر بر فرمان او هستند » ( * ( وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِه ) * ) . ( درباره تسخير خورشيد و ماه و ستارگان و معانى آن در ذيل آيات مناسب ، به خواست خدا ، بحث خواهيم كرد ) . پس از ذكر آفرينش جهان هستى و نظام شب و روز و آفرينش ماه و خورشيد و ستارگان به عنوان تاكيد مىگويد : « آگاه باشيد آفرينش و اداره امور جهان هستى تنها به دست او است » ( * ( أَلا لَه الْخَلْقُ وَالأَمْرُ ) * ) . « خلق » و « امر » چيست ؟ در اينكه منظور از « خلق » و « امر » چيست ، ميان مفسران گفتگو است ، اما با توجه به قرائنى كه در اين آيه و آيات ديگر قرآن موجود است استفاده مىشود كه منظور از « خلق » آفرينش نخستين ، و منظور از « امر » قوانين و نظاماتى